15. MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL TEATRÓW A PART

DZIEDZICTWO
Katowice, 18-22 czerwca 2009



To już 15. edycja festiwalu, podczas którego staramy się pokazywać i odkrywać przed
widzami i miłośnikami sztuki istotnej inną, niepokorną i niekonwencjonalną, niemodną i
awangardową, niezależną, autorską i nieliteracką odmianę sztuki teatru. Teatr alternatywny
i eksperymentalny jest zjawiskiem bogatym i niejednorodnym, zdolnym pomieścić
niezliczoną ilość form i objawień i będzie trwał tak długo, jak długo będzie istniała potrzeba
kreacji i buntu oraz artykułowania i konfrontowania ze światem w żywej, intensywnej relacji
swoich poglądów, fascynacji, pragnień i niepokojów, słowem: swojej prawdy. Staramy się
od 15. już lat wyławiać z morza performatywnych działań to, co - naszym zdaniem -
najbardziej oryginalne, autentyczne i możliwie doskonałe i dzielić z widzami w przekonaniu,
że dzielimy się tym, co ważne. Dziękujemy wiernym widzom festiwalu za pasję i wytrwałość.
Zapraszamy tych, którzy nas jeszcze nie odwiedzili. I dziękujemy naszym gościom -
artystom - za ich niezwykłą obecność.
Hasłem wywoławczym tegorocznego festiwalu jest "dziedzictwo". Rozumiemy je w trojaki
sposób. To dziedzictwo artystyczne, dziedzictwo kultury. W spektaklach festiwalu pojawiają
się ikony kultury europejskiej: mityczne postaci Don Kiszona i maga Fausta, a także Markiza
de Sade i malarza Francisa Bacona. Wszystkich ich łączyła niezgoda na zastane, potrzeba
przekraczania i skłonność do buntu. Cechy, które są i pozostaną motorem sztuki, a które -
w naszym mniemaniu - odróżniają teatr artystyczny od teatru popularnego. Z zaprzeczenia
i odrzucenia wykluwa się to, co pasjonujące i nowe. Na drugim biegunie sytuuje się -
paradoksalnie - nieuniknioność inspiracji i kontynuacji. Wielkimi duchami przeszłości żywi
się i inspiruje każda sztuka. To drugie znaczenie "dziedzictwa". Artyści chętnie podążają
śladami przeszłych rewolucji. W tym roku obchodzimy w Polsce rok Jerzego Grotowskiego.
Nie sposób myśleć o teatrze poszukującym dziś bez jego odkryć i dokonań, dziedzictwo jego
nauk obecne jest także w przedstawieniach tegorocznego festiwalu. I wreszcie najbardziej
skromne i najintymniejsze znaczenie "dziedzictwa" - najważniejsze, choć najmniej
górnolotne - dziedzictwo osobiste, biologiczne, zwyczajnie ludzkie. Przechowywane w nas
pamiątki. Dziedzictwo naszych przodków, dziedzictwo naszych klęsk i zwycięstw,
niezabliźnionych traum i uniesień. Naszych prywatnych, intymnych historii.
Zapraszamy na wydarzenia 15. Międzynarodowego Festiwalu Teatrów A PART.
Marcin Herich

18 czerwca (czwartek)
18.00 Rondo Sztuki
Wystawa fotografii teatralnej Jacka Lidwina Człowiek, przestrzeń, światło
[otwarcie festiwalu]
20.00 Duża Scena Teatru Śląskiego
Theaterlabor Bielefeld (Niemcy) Body Fragments

19 czerwca (piątek)
20.00 Teatr Korez
Theatro Pantomissimo (Czechy) On the Dark Road
22.00 boisko Uniwersytetu Śląskiego
Teatr A Part (Polska) Faust [premiera]

20 czerwca 2009 (sobota)
10.00 Sala 211 GCK
Warsztaty teatralne Eduardo Gilio (Argentyna)
18.00 Teatr Korez
Teatr A Part (Polska) Kołysanka [premiera]
20.00 Kinoteatr Rialto
Teatro Accion (Argentyna) Genoveva

21 czerwca 2009 (niedziela)
10.00 Sala 211 GCK
Warsztaty teatralne Eduardo Gilio (Argentyna)
18.00 Kinoteatr Rialto
Grupa KoME (Polska/Niemcy) DNA [przedstawienie w toku]
19.30 Teatr Korez
Teatr Porywacze Ciał (Polska) Correctomundo
22.00 boisko Uniwersytetu Śląskiego
Teatr Ósmego Dnia (Polska) Czas matek

22 czerwca 2009 (poniedziałek)
18.00 Teatr Korez
Teatro Accion (Argentyna) Walls of Foam [spektakl - demonstracja pracy]
20.00 Duża Scena Teatru Śląskiego
Colette Sadler/Stammer Productions (Szkocja) The Making of Doubt
22.00 boisko Uniwersytetu Śląskiego
Teatr KTO (Polska) Quixotage



Bilety na spektakle do nabycia w miejscach prezentacji w cenie 20 zł.
Na przedstawienia plenerowe oraz na otwarcie festiwalu wstęp wolny.

Udział w warsztatach Eduardo Gilio w cenie 40 zł za dwa dni warsztatowe
po 4 godziny. Ilość miejsc ograniczona. Zainteresowanych prosimy
o kontakt e-mailowy z Moniką Wachowicz: mona_1978@wp.pl.



Wystawa fotografii teatralnej Jacka Lidwina Człowiek, przestrzeń, światło
[otwarcie festiwalu]

Jacek Lidwin jest fotografem i felietonistą. Zajmuje się fotoreportażem, fotografią teatralną,
fotografią mody. Współpracował m. in. z "Gazetą Wyborczą" w Katowicach, miesięcznikami
"Ekoprofit", "City Magazine Katowice" i "Ultramaryna", portalem "Fotogenia". Uczestniczył w
kilku wystawach zbiorowych, miał dwie wystawy indywidualne. Od 2007 roku pracuje nad
projektem "Fragmenty imion zaprzeszłych", dokumentującym żydowskie nekropolie na
Śląsku. Od 10 lat towarzyszy z obiektywem kolejnym edycjom Międzynarodowego Festiwalu
Teatrów A PART. Zdjęcia prezentowane na wystawie Człowiek, przestrzeń, światło w Rondzie
Sztuki pochodzą z kolejnych edycji festiwalu począwszy od 1998 roku. Wystawa potrwa do 3
lipca.
Więcej na www.jaceklidwin.com



Theaterlabor Bielefeld (Niemcy) Body Fragments

Theaterlabor to jeden z najstarszych i najbardziej renomowanych profesjonalnych teatrów
eksperymentalnych w Niemczech. Został założony w 1983 roku przez reżysera Siegmara
Schroedera. Istotnym źródłem inspiracji dla twórców grupy, pracujących od wielu lat w
niezmiennym składzie były metody teatralne Jerzego Grotowskiego i Eugenio Barby, a także
włoska Comedia dell'Arte i azjatyckie style tańca i teatru. Theaterlabor wciąż
eksperymentuje. Do każdego kolejnego przedstawienia wypracowuje odrębną estetykę
dopasowaną do tematu spektaklu. Powstawanie sztuki to proces, w którym uczestniczą
wszyscy zaangażowani weń artyści, a o rozwoju spektaklu, jego formie i muzyce decydują
często asocjacje. Od początku istnienia teatr realizuje zarówno przedstawienia sceniczne, jak
i plenerowe. W Polsce znany jest przede wszystkim z widowisk w przestrzeni otwartej.
Siedziba teatru (Brama nr 6), znajdująca się w samym sercu Bielefeld, to jeden z
najaktywniejszych ośrodków alternatywnej twórczości teatralnej w Niemczech.
Body Fragments (Fragmenty Ciała) to rezultat artystycznych zmierzeń Theaterlabor z
obrazami angielskiego malarza Francisa Bacona, który stał się znany dzięki swoim
szokującym obrazom ludzkiego ciała. Krytyczne nastawienie wobec instytucji kościoła, jego
homoseksualizm i ukryta ironia to kolejne motywy pojawiające się w jego malarstwie.
Uchwycone przez artystę poruszenia, pozycje i stany ciała zainspirowały aktorów do
przełożenia efektów ich pracy nad ciałem na równie wstrząsające obrazy teatralne. Premiera
spektaklu miała miejsce w 2005 roku podczas Biennale w Wenecji. Przedstawienie będzie
prezentowane w Polsce po raz pierwszy.
Więcej na www.theaterlabor.de



Theatro Pantomissimo (Czechy) On the Dark Road

Theatro Pantomissimo założyło w 2006 roku dwoje młodych aktorów: Mirenka Cechowa i
Radmir Vizvary. Aktorzy współpracują na co dzień w wybitnymi czeskimi artystami
pantomimy, takimi jak: Bolek Polivka, Ctibor Turba i Boris Hybner. Przedstawienia Theatro
Pantomissimo to mroczne bezsłowne duety, łączące pantomimę i "physical theatre" ze
stylistką slapsticku i poetyką wrażliwości. Zespół będzie gościł w Polsce po raz pierwszy.
Przedstawienie On the Dark Road (Na mrocznej drodze), noszące podtytuł The Death of the
Marquis de Sade (Śmierć Markiza de Sade) jest kompozycją snów i fantazji, wysnutych ze
scenicznych improwizacji. Jedną z inspiracji do powstania spektaklu była informacja, że
bardzo często na dziecięcych rysunkach pojawia się wyobrażenie śmierci. Gdzie ukryta jest
granica niewinności, skoro ta ponura wizja odbija się już na niewinnej twarzy dziecka? Z
konstatacji tej, zestawionej z twórczością i postacią francuskiego skandalisty i bluźniercy
powstał spektakl On the Dark Road. Widzowie zaproszeni są do galerii pełnej obrazów
grzechu, w której przedstawiana na różne sposoby śmierć, co chwilę pojawia się i na powrót
znika. Te niezwykłe, ulotne obrazy pozostają celowo niedopowiedziane, aby każdy z widzów
mógł skonfrontować je z własną wyobraźnią i doświadczeniem.
Więcej na www.teatropantomissimo.cz



Teatr A Part (Polska) Faust [premiera]
Teatr A Part (Polska) Kołysanka [premiera]

Teatr A Part jest niezależną organizacją teatralną, założoną w 2004 roku przez Marcina
Hericha, reżysera i dyrektora artystycznego festiwalu. Teatr A PART realizuje autorskie
przedstawienia i widowiska. To teatr narracji wizualnej, metafory i symbolu, operujący
szeroką gamą środków teatralnych i chwytów scenicznych. Twórców teatru interesuje w
przekazie teatralnym to, co niewerbalizowalne, zawarte w emocjach, popędach i tajemnicach
egzystencji: imponderabilia. Podczas tegorocznego, jubileuszowego Festiwalu Teatrów A Part
zespół zaprezentuje dwa przedstawienia premierowe.
Faust jest trzecią częścią plenerowego Tryptyku Egzystencjalnego, kolejnym, po Feminie
i El Nino autorskim widowiskiem Teatru A PART. Przedstawienie jest osnute na kanwie mitu
faustycznego, w żadnym razie nie jest jednak adaptacją znanych literackich
pierwowzorów. Historia faustyczna oraz alchemiczny sztafaż są tu pretekstem do kreowania
teatralnych obrazów dotyczących dwoistości natury ludzkiej, rozpostartej między potrzeby
ciała i ducha, seksualne siły i pęd ku śmierci, potrzebę poznania i zagubienie, intelekt i
emocje. Na poziomie opowieści to historia o kobiecie i zadurzonym w niej mężczyźnie,
zaplątanym w obsesyjną spiralę uczuć. Świat, w którym rozgrywa się spektakl to
emocjonalny sabat, odbywający się w głowie bohatera.
Kołysanka to drobne, niewerbalne studium sceniczne, kolejny, obok Klepsydry, solowy
"projekt funeralny" teatru. Przedstawienie można traktować jako swoistą kontynuację
Klepsydry, dopełnienie losów bohaterki tamtego spektaklu, którą obserwujemy tym razem u
kresu życia. Spektakl powstał w wyniku współpracy aktorki Marii Katarzyny Gliwy i reżysera
Marcina Hericha i jest rozwinięciem jednej z etiud aktorskich przygotowanych przez Teatr A
PART jako część międzynarodowego projektu Labirynt Wenus, zrealizowanego w Bielefeld w
Niemczech w 2008 roku. Tematem tej monotonnej, "prostej" historii jest niedołężność,
samotność i starość. W Kołysance zostaje połączona stylistyka spektakli Teatru A PART
z językiem teatralnej awangardy spod znaku teatru Tadeusza Kantora i dramaturgii Samuela
Becketta.



Teatro Accion (Argentyna) Genoveva
Teatro Accion (Argentyna) Walls of Foam [spektakl - demonstracja pracy]
Warsztaty teatralne Eduardo Gilio (Argentyna)

Teatro Accion został założony w 1980 roku w Buenos Aires jako teatralne laboratorium,
skupione na badaniu potencjału człowieka jako aktora. Założycielem teatru jest Eduardo
Gilio, reżyser i nauczyciel. Sprzeciwiając się konwencjonalnemu teatrowi Teatro Accion
wypracował własną metodę aktorską, opartą na surowym, codziennym treningu,
pomagającym przezwyciężyć ograniczenia fizyczne i głosowe w dążeniu ku psychofizycznej
jedności. Teatr współpracował między innymi ze słynnym duńskim Odin Teatret i niemieckim
Theaterlabor Bilelefeld. Teatro Accion pracuje obecnie w małym prowincjonalnym miasteczku
Villa Gesell. Każde przedstawienie grupy jest wynikiem i zamknięciem kolejnego okresu
poszukiwań.
Podczas tegorocznego festiwalu Teatro Accion zaprezentuje projekt solowy Genoveva,
oparty na biografii Genowefy Ortiz oraz znakomity autobiograficzny spektakl-demonstrację
pracy Walls of Foam (Ściany piany), w obu wystąpi Veronica Velez. Oba przedstawienia,
powstałe już kilkanaście lat temu, prezentowane są wciąż z dużym powodzeniem w wielu
krajach świata. Podczas pobytu Teatro Accion w Katowicach twórca teatru, Eduardo Gilio
poprowadzi także warsztaty teatralne zatytułowane "Ku teatrowi tańca".
Więcej na www.teatroaccion.com.ar



Grupa KoME (Polska/Niemcy) DNA [przedstawienie w toku]

KoME to polsko-niemiecka kobieca grupa teatralna powołana do życia w 2008 roku przez trzy
aktorki: Evę Balzer, Karolinę Pietrzykowską i Monikę Wachowicz. Grupa KoME powstała w
następstwie udziału aktorek w jednej z edycji szczególnego projektu duńskiego teatru
Cantabile 2, zatytułowanego Labirynt Venus, który został zrealizowany w 2008 roku w
Bielefeld w Niemczech podczas festiwalu teatralnego 360° we współpracy z Teatrem A Part z
Katowic i Theaterlabor Bielefeld.
DNA to pierwszy projekt KoME, przedstawienie w toku, oparte na osobistych doświadczeniach
aktorek, które dzielą się prywatnym światem i spostrzeżeniami o sobie, o swoich matkach i
babkach. Rdzeniem projektu jest wspólna pasja dla teatru intymnego, gdzie ważne jest
bliskie spotkanie aktora z widzem oraz współpraca w zespole oparta na wzajemnym
szacunku i zaufaniu. Uważne słuchanie i otwartość pozwoliły na to, aby odmienne style i
wizje aktorek stworzyły razem nową jakość. Odwrotnie niż w podejściu hierarchicznym,
aktorki KoME zdecydowały się na eksperyment, w którym dzieliły między sobą i wymieniały
się zadaniami autora, scenarzysty, scenografa, reżysera, oświetleniowca. Na DNA składają
się 3 historie, 3 unikalne " rozmowy", jakie każda z aktorek przeprowadza ze swoją matką,
inicjowane napisanymi i odczytywanymi przez aktorki listami, które napisały do swoich
matek ujawniając w nich coś, co do tej pory pozostawało niewypowiedziane. Rozmowy te
stają się szerszym, wielopłaszczyznowym dialogiem nawiązanym ze Światem i z Matką. Widz
jest świadkiem, zaproszonym gościem, bywa też asystentem lub " współwinnym" zajść
mających miejsce na scenie. Jego uprzywilejowana pozycja pozwala mu podpatrywać to, co
zazwyczaj pozostaje ukryte. Scena to opustoszały ogród warzywny wypełniony obecnością
aktorek, które poza kilkoma prostymi rekwizytami i kostiumem, posługują się jedynie
muzyką oraz prostym scenicznym światłem. Spektakl powstał podczas dwumiesięcznej
rezydencji artystek w Cantabile 2 w Vordingborg w Danii. Konsultantem reżyserskim
przedstawienia jest włoski reżyser i twórca Cantabile 2 Nullo Facchini.



Teatr Porywacze Ciał (Polska) Correctomundo

Teatr Porywacze Ciał powstał w 1992 roku. Został założony przez ówczesnych studentów
Wydziału Lalkarskiego PWST Katarzynę Pawłowską i Macieja Adamczyka. W swoich
autorskich spektaklach twórcy mierzą się z mitami popkultury, kpią z nich, przedrzeźniają je,
a jednocześnie pokazują jak dalece są przez nie ukształtowani. Z dużą swobodą poruszają
się we współczesnej przestrzeni kulturowej, cytują, komentują, przetwarzają obrazy i wątki
zaczerpnięte z innych dziedzin sztuki. Porywacze Ciał zrealizowali do tej pory kilkanaście
autorskich spektakli, które były prezentowane na wielu festiwalach teatralnych w Polsce i za
granicą. Grupa prowadzi warsztaty teatralne i współpracuje z artystami różnych dziedzin.
"Correctomundo to zlepek scen, które są jak niepasujące do siebie rysunki z różnych
komiksów. Aktorom nie zależy na tym, by widz rozumiał i czuł się w teatrze dobrze.
Zagubienie, chaos i płynący ze sceny bezsens czasami przerażają, a niekiedy nawet
odrzucają. Obok szaleństwa Porywaczy nie można przejść jednak obojętnie. Przerysowana,
groteskowa i brutalna wizja rzeczywistości jest ciekawa, bo pewnie bliższa prawdy niż
inteligenckie rozmyślanie o moralności i granicach poznania. Głównym motorem działań
Porywaczy jest ich negatywny stosunek do współczesności. Konstatacja rzeczywistości
przekłada się na teatralną poetykę zespołu. W Correctomundo postaci są nam bliskie -
pochodzą z ulicy, są odbiciem otaczającego świata. Próżno szukać w nich klasycznych
motywacji i filozoficznych rozterek. Podobnie jest ze scenografią, którą tworzą przezroczyste
śmietniki i kilkadziesiąt rekwizytów-zabawek. Porywacze zdają się mówić: 'Żyjemy w XXI
wieku i mamy swoje problemy. Nie będziemy przed wami udawać, że jest inaczej. Porzućcie
wszelką nadzieję'. Correctomundo nie uczy. Ten spektakl utrwala w nas przekonanie, że
żadnej prawdy nie ma. A nawet jeśli gdzieś jest, to na pewno nie znajdziemy jej w teatrze."
Marceli Sulecki, Gazeta Wyborcza - Toruń
Więcej na www.porywaczecial.art.pl



Teatr Ósmego Dnia (Polska) Czas matek

Teatr Ósmego Dnia powstał w 1968 roku. Tożsamość artystyczną grupy w równej mierze
kształtowały świadomość społeczna i obywatelska pokolenia, które zaczęło swoją polityczną
edukację w 1968 roku, jak i estetyka II reformy teatru, a także ideologia kontrkultury. W
latach 70. i 80. zaangażowany w działalność opozycyjną. Dziś postrzegany jako legenda
polskiej opozycji demokratycznej. W ciągu czterdziestu lat działalności teatr zrealizował
ponad trzydzieści spektakli autorskich w oparciu o opracowaną przez twórców metodę
kreacji zbiorowej. Oprócz przedstawień scenicznych zespół specjalizuje się w dużych
widowiskach plenerowych. Do tego nurtu należy najnowsze przedstawienie teatru "Czas
matek".
"Współczesność tworzą kobiety, w coraz większym stopniu widoczne, wspaniałe, wielobarwne
i heroiczne. Biorąc w ręce sprawy tego świata stają się ikoną naszych czasów.
Przedstawienie jest opowieścią o współczesnej matce, kobiecie, wielu matkach, które dają
początek życiu, których zasługą jest cud narodzin - jego jedyność i niepowtarzalność.
Rytualnie radosne, bajkowo liryczne i czułe początki istnienia to ich kreacja i zasługa. Jednak
potem właśnie one doznają największej z klęsk, doznają utraty - życie wydzierane jest z ich
objęć. To jedyne i niepowtarzalne - odchodzi w chaos świata - świata niesprawiedliwego i
okrutnego. Orientują się, że nie wiedząc rodziły i cierpliwie pielęgnowały katów i ofiary. I tak
metafizyce narodzin przeciwstawia się wszechogarniająca bylejakość i anonimowość śmierci.
Kobiety jednak buntują się przeciw tej stracie, przeciw roli rodzicielek mięsa armatniego, a i
proroków i bohaterów, kobiety chcą cudu normalności i kontynuacji. Babcie z Buenos Aires
walczą o odnalezienie swych wnuków, matki amerykańskich żołnierzy nie chcą zbawiania
świata kosztem życia swych synów, Czeczenki walczą o biologiczne przetrwanie a rosyjskie
matki jednoczą się przeciwko czeczeńskiej wojnie, kobiety Izraela stają obok matek
palestyńskich samobójców, kobiety Iraku, kobiety Afganistanu. Kobiety stają razem po
stronie życia, przeciw stracie".
Teatr Ósmego Dnia
Więcej na www.osmego.art.pl



Colette Sadler/Stammer Productions (Szkocja) The Making of Doubt

Colette Sadler jest doświadczoną szkocką tancerką i choreografką, która odebrała klasyczną
edukację baletową w The Scotitish Ballett i Royal Balet w Londynie. Uczestniczyła w pracach
wielu artystów i grup tanecznych w Szkocji, Anglii, Hiszpanii, USA i Kanadzie, m. in.:
Transitions Dance Company i Cie. Vincente Saez. W 2002 roku założyła własną grupę
teatralno-taneczną Stammer Productions, z którą zrealizowała dotąd kilka spektakli. Colette
Sadler jest także aktywnym pedagogiem, prowadzącym zajęcia z choreografii i tańca m.. in.
w Laban Centre w Londynie, AREA Studios w Barcelonie, Glasgow University. Ostatnia z
produkcji Colette Sadler zatytułowana The Making of Doubt, którą artystka ze swoją grupą
zaprezentuje w Katowicach, okazała się jedną z rewelacji ubiegłorocznego Dublin Fringe
Festival w Irlandii. Prezentacja w Katowicach jest pierwszą wizytą teatru w Polasce.
The Making of Doubt (Tworzenie złudzeń) jest międzynarodową koprodukcją, zrealizowaną
przez Colette Sadler z czwórką tancerzy, wykorzystującą humanoidalne lalki i protezy.
Spektakl jest grą z rzeczywistością, opiera się na przekraczaniu granicy między fikcją a
realnością, jest rodzajem teatralnej manipulacji, w której złudzenie i prawda wzajemnie się
zastępują i dopełniają. Nowy spektakl Saddler to zadziwiający perfekcją i pomysłowością
seans białej teatralnej magii. "Ludzkie lalki" i "prawdziwi" performerzy zlewaja się w jedno,
zacierając w zadziwionym widzu poczucie pewności, co z tego, co ów ogląda jest realne, a co
fałszywe i zmyślone. Punktem wyjścia dla pracy nad przedstawieniem było pytanie, na ile to,
co uznajemy za pewne i autentyczne w naszym postrzeganiu świata i w naszym życiu jest
takim naprawdę? Na ile otaczający nas system prawd i znaków fałszuje nas i nami
manipuluje? A na ile sami sobą manipulujemy, nie chcąc bądź nie umiejąc postrzegać rzeczy
takimi, jakimi rzeczywiście są?
Więcej na www.stammerproductions.com



Teatr KTO (Polska) Quixotage

Teatr KTO został założony przez absolwentów Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie w
1977 roku. Od 1985 roku grupa uprawia również teatr uliczny. Od 2005 roku KTO jest
teatrem miejskim. Doświadczenia sceniczne, a także uliczne eksperymenty wykształciły
specyficzny język teatru, którego tworzywem są: ciało aktora, głos, ruch, muzyka, a w
bardzo ograniczonym wymiarze słowo. Teatr KTO stylem pracy i repertuarem nawiązuje do
tradycji średniowiecznego teatru jarmarcznego, wędrownego, kuglarskiego. Wszystko to
sprawia, że spektakle teatru są spontaniczne i gorąco przyjmowane przez różnego typu
widownię. Teatralne archetypy i emocjonalny charakter widowisk skutecznie zlikwidowały
barierę między Teatrem KTO a widzami, zarówno tymi z małych miast i miasteczek, jak i
tymi z sal renomowanych festiwali teatralnych. Spektakle Teatru KTO prezentowane były na
najważniejszych festiwalach teatralnych w Polsce, a także w Szwecji, Niemczech, Austrii,
Rosji, Ukrainie, Brazylii, Belgii, Czechosłowacji, Słowacji, Węgrzech, Hiszpanii, Holandii,
Francji, Kostaryce, Bułgarii, Włoszech, Wielkiej Brytanii, Tunezji, Litwie. Dyrektorem Teatru
KTO jest Jerzy Zoń. Podczas festiwalu w Katowicach teatr zaprezentuje ostatnią produkcje
plenerową Quixotage.
"Do Kichot współczesny - zamknięty we własnym świecie, nieporadny, dziecinny. Zamknięty
w szklanej klatce umieszczonej na wysokim jeżdżącym pomoście, wychodzący z niej, żeby
ze zdumieniem przyjrzeć się światu. Sancho Pansa jest tutaj przeciętnym facetem w szarym
garniturze, który może nie rozumieć przyjaciela, ale go nie opuszcza. Wokół Don Kichota na
jeżdżących pomostach wiruje świat - osiem czy dziewięć Dulcynei - kucharek, wybijających
rytm na garnkach i sitkach, kusicielskie kobiety w hiszpańskich falbankach, pokurczone
potworki reprezentujące politykę czy ideologię."
Teatr KTO
Więcej na www.teatrkto.pl



Produkcja i organizacja festiwalu: Stowarzyszenie Teatralne A PART. W realizacji przedsięwzięcia wzięli udział: Katarzyna Pryc, Monika Wachowicz i Marcin Herich.

Projekt objęty mecenatem miasta Katowice. Festiwal zrealizowano
z wykorzystaniem środków finansowych z budżetu samorządu Województwa
Śląskiego. Projekt dofinansowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa
Narodowego.

Sponsorzy i partnerzy: Hotel System Premium Katowice, Etap Hotel Katowice,
Górnośląskie Centrum Kultury, Teatr Korez, Teatr im. S. Wyspiańskiego w
Katowicach, Uniwersytet Śląski, Kinoteatr Rialto, Rondo Sztuki.

Patronat medialny: TVP Kultura, TVP Katowice, Radio Katowice, Tygodnik "Przegląd",
"Ultramaryna", Wirtualna Polska (www.wp.pl), Independent (www.independent.pl), Portal
Kulturalny g-punkt (http://gpunkt.pl), Teatr dla Was (www.teatr.dlawas.com), Serwis
Teatralny Theatron (www.teatr.win.pl), e-teatr.tv Katowice (www.katowice.e-teatr.tv).




Teatr Ósmego Dnia podczas 15. Międzynarodowego Festiwalu Teatrów A PART.
Foto: Waldemar Józwa.