Marcin Herich

Ur. 24 lipca 1969 r. w Katowicach. Absolwent filologii polskiej Uniwersytetu Śląskiego (1993, praca magisterska: „Transcendencje słowa w polskim teatrze współczesnym”). Założyciel, kierownik artystyczny i reżyser Teatru A Part.


Działalność artystyczna

Od 1985 roku do 2004 roku związany z katowickim alternatywnym Teatrem Cogitatur jako aktor, reżyser przedstawień plenerowych i współpracownik w zakresie inscenizacji i techniki sceny. Zagrał w spektaklach: „Totentanz in Polen” (1986), „Zamki Transylwanii” (1987), „Mein Herz ist schwer” (1990), „Niegodne chwile naszego życia” (1992), „Cabaret Neopathetique” (1993), „Il fondo d’oro” (1994), „Podróż trzech króli” (1994, we współpracy z Teatrem Biuro Podróży) oraz w wielu okolicznościowych etiudach teatralnych. Współpracował przy realizacji spektaklu „Cztery sny Hölderlina” (1996).

Wyreżyserował w Teatrze Cogitatur trzy autorskie przedstawienia plenerowe: „Pasja” (1996), „Femina” (1998/1999) i „El Niño. Miłość w czasach niepokoju” (2003) oraz dwie odsłony plenerowego projektu specjalnego „Extracts” (2003).

W 2004 roku założył Teatr A Part, którego działalność rozpoczął od wznowienia przedstawień „Femina” (2004), „El Niño. Miłość w czasach niepokoju” (2005) oraz realizacji trzeciej odsłony projektu „Extracts” (2005).

W kolejnych latach zrealizował następujące spektakle, wszystkie w Teatrze A Part:
– „Tsunami” (2006, przedstawienie plenerowe, we współpracy z Gliwickim Teatrem Muzycznym i Teatrem Lalek Banialuka w Bielsku-Białej, scenariusz – wspólnie z Krzysztofem Korwinem-Piotrowskim; reżyseria);
– „Zwykłe potrzeby” (2006, spektakl sceniczny, scenariusz i reżyseria);
– „Klepsydra” (2007, przedstawienie solowe, scenariusz – wspólnie z Moniką Wachowicz; reżyseria);
– „Labirynt Wenus” (2008, site specific project, udział w realizacji wersji specjalnej przedstawienia teatru Cantabile 2 z Vordingborg w Danii we współpracy z Theaterlabor Bielefeld w Niemczech, scenariusz i reżyseria – wspólnie z Nullo Facchini);
– „Kołysanka” (2009, przedstawienie solowe, scenariusz i reżyseria);
– „Faust” (2009, przedstawienie plenerowe, scenariusz i reżyseria);
– „Szkice o Ofelii” (2010, przedstawienie solowe, scenariusz – wspólnie z Moniką Wachowicz; reżyseria);
– „Cyrk Bellmer” (2011, spektakl sceniczny, scenariusz i reżyseria);
– „Ziemia Gomo” (2012, site specific project, scenariusz i reżyseria);
– „Przejrzystość pustki” (2013, przedstawienie solowe, scenariusz – wspólnie z Moniką Wachowicz; reżyseria);
– „Przepaść głębi” (2014, przedstawienie solowe, scenariusz – wspólnie z Moniką Wachowicz; reżyseria);
– „Künstlerspiele. Sceny z Wielkiej Wojny” (2014, spektakl sceniczny, scenariusz i reżyseria);
– „W dżungli historii. Variete” (2015, spektakl sceniczny, we współpracy z Theaterlabor Bielefeld w Niemczech, scenariusz i reżyseria – wspólnie z Siegmar Schröder),
– „Więzy” (2016, przedstawienie solowe, scenariusz i reżyseria),
– „Alicja w Krainie Czarów” (2017, site specific project, spektakl zrealizowany z udziałem adeptów Studia Aktorskiego Teatru A Part, scenariusz i reżyseria),
– „Nic. Szkice do Króla Leara” (2017, spektakl sceniczny, scenariusz i reżyseria),
– „Cztery” (2018, spektakl sceniczny, we współpracy z Teatrem Amareya z Gdańska, scenariusz i reżyseria),
– „Święto wiosny” (2019, przedstawienie solowe, scenariusz – wspólnie z Marleną Niestrój; reżyseria),
– „Projekt Dante” (2019, site specific project, spektakl zrealizowany z udziałem adeptów Studia Aktorskiego Teatru A Part, scenariusz i reżyseria),
– „Lear, kurwa!” (2019, przedstawienie plenerowe, scenariusz i reżyseria),
– „Ostatnie dni ludzkości” (2019, spektakl sceniczny, we współpracy z Theaterlabor Bielefeld w Niemczech i Leith Theatre z Edynburga w Szkocji, scenariusz i reżyseria – wspólnie z Yuri Birte Anderson i Siegmar Schröder),
– „Four More” (2021, spektakl sceniczny, scenariusz i reżyseria),
– „Trzy Cztery” (2023, spektakl sceniczny, scenariusz i reżyseria),
– „Sen Ariadny” (2023, site specific project, spektakl zrealizowany z udziałem adeptów Studia Aktorskiego Teatru A Part, scenariusz i reżyseria),
– „Umarłam ze szczęścia” (2024, spektakl sceniczny, scenariusz i reżyseria),
– „Obłok Oorta” (2025, przedstawienie solowe, scenariusz – wspólnie z Aliną Bacharą, reżyseria),
– „Na tyłach wroga” (2025, plenerowa akcja teatralna / happening, scenariusz i reżyseria),
-„Duet paniczny” (2025, spektakl sceniczny, scenariusz i reżyseria),
a także kilka pomniejszych okazjonalnych projektów teatralnych.

Jest też współautorem spektaklu „Gdy już nikt nie słyszy, gdy już nikt nie patrzy” (z Marleną Niestrój), zrealizowanego przez Fundację Paryż w 2024 roku.

Autorskie przedstawienia Marcina Hericha, zrealizowane w Teatrze Cogitatur i Teatrze A Part, były prezentowane na wielu festiwalach i imprezach artystycznych w 32 krajach na 5 kontynentach (Białoruś, Brazylia, Chorwacja, Czarnogóra, Czechy, Dania, Dominikana, Egipt, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Iran, Irlandia, Izrael, Korea Południowa, Litwa, Meksyk, Niemcy, Polska, Rosja, Rumunia, San Marino, Serbia, Słowacja, Szwecja, Turcja, Ukraina, USA, Węgry, Wielka Brytania, Włochy).


Inne

Współtwórca ośrodka Teatru Cogitatur w Katowicach (1995-2006), gdzie pracował do 2004 roku, w latach 1996-2004 także kierownik literacki i manager Teatru Cogitatur.

Założyciel Sceny/Atelier Teatru A Part w Katowicach (2013) i Studia Aktorskiego Teatru A Part (2016).

Od 1993 roku organizator gościnnych występów teatralnych w Katowicach. Współorganizował imprezy artystyczne oraz występy teatrów, m. in. na Scenie 113 Górnośląskiego Centrum Kultury (obecnie Teatr Korez) oraz na scenie Teatru Cogitatur, m. in. cykl pokazów najlepszych dokonań teatru autorskiego (1997-1999).

Współpomysłodawca i dyrektor artystyczny Festiwalu Teatrów A PART (1994-1995), zaś od 1996 roku do dzisiaj dyrektor i kurator Międzynarodowego Festiwalu Teatrów A PART (obecnie: Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Performatywnych A PART) – trzydzieści jeden edycji, ostatnia: czerwiec 2025.

Uczestnik sympozjów teoretycznych i imprez branżowych w Polsce i za granicą (Czechy, Słowenia, Szkocja, Holandia, Belgia, Rumunia, Węgry). Uczestnik konferencji IETM Informal European Theatre Meeting (1999-2001, Finlandia, Czechy, Francja). Gość festiwali m. in. Manchester Street Ahead Festival w Anglii (1998), Avignon we Francji (2000), Złoty Lew we Lwowie na Ukrainie (2000), Objectif Danse w Brukseli w Belgii (2007, 2009, 2019, 2021), Kiosk w Żylinie na Słowacji (2008, 2012), Dublin Fringe Festival w Irlandii (2008), Mala Inventura w Pradze (2011, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2022, 2023, 2024, 2025), Fira Tarrega w Hiszpanii (2012, 2021), Huashan Living Arts Festival w Taipei na Taiwanie (2013), Crossroads Festival w Antwerpii w Belgii (2013), Temporada Alta w Gironie w Hiszpanii (2017, 2025), Teatr-Teatr Showcase w Permie w Rosji (2018), Theaterfestival Boulevard w Den Bosch w Holandii (2018), Antistatic International Festival w Sofii w Bułgarii (2020, 2022), Trigger w Lublanie na Słowenii (2022), HOTSPOT w Lublanie na Słowenii (2023), Bread & Dance w Pradze w Czechach (2023, 2024), Hi PerformanCZ w Pradze w Czechach (2024).

W latach 1998-2000 doradca programowy Łódzkich Spotkań Teatralnych. Juror Suwalskich Eksploracji Teatralnych (2002) oraz Festiwalu Monodramów Bamberka w Gorzowie Wielkopolskim (2010, 2011, 2015).

Autor publikacji z dziedziny teatru (szkice, relacje, recenzje). Publikował m. in. w bytomskim „FA-arcie”, katowickich „Opcjach”, poznańskim „Nowym Nurcie”, wrocławskiej „Odrze”, warszawskiej „Scenie”. W latach 1995-1998 zapraszany przez miesięcznik „Teatr” do udziału w ankietach podsumowujących sezony teatralne w Polsce: „Najlepszy, najlepsza, najlepsze w sezonie”.

W latach 1992-1993 pracował w Radiu Flash (późniejsze Antyradio) jako pracownik działu wiadomości, potem reporter. W 1993, po rozstaniu z Radiem Flash, współprowadził autorską audycję Popołudniowy Informator Kulturalny w katowickim Radiu Top FM.

Redaktor kwartalnika literackiego „FA-art” (1991-1995) oraz kwartalnika kulturalnego „Opcje”, gdzie pełnił również funkcję zastępcy redaktora naczelnego (1993-1999). Redaktor naczelny miesięcznika „City Magazine Katowice” (2001-2002).


Wyróżnienia

– nagroda Marszałka Województwa Śląskiego dla młodych twórców za „znaczący dorobek aktorski i reżyserski” (2001)
– wyróżnienie Zarząd Oddziału Województwa Śląskiego Towarzystwa Kultury Teatralnej za „przekazywanie wiedzy o teatrze i kształtowanie twórczego ducha młodego pokolenia” (2001)
– dyplom Centralnej Komisji Towarzystwa Kultury Teatralnej za „osiągnięcia w upowszechnianiu kultury teatralnej” (2001)
– dwie główne nagrody, jury i publiczności, dla przedstawienia „Femina” podczas Międzynarodowego Festiwalu Młodego Teatru Arena w Erlangen w Niemczech (2002)
– wyróżnienie jury dla przedstawienia „Klepsydra” podczas Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Niezależnych OFTeN w Ostrowie Wielkopolskim za „bezkompromisowość w podjęciu tematu pustki i samotności” (2008)
– nominacja do Złotej Maski (sezonowej nagrody teatralnej Województwa Śląskiego) w kategorii „nagroda specjalna” za scenariusz, reżyserię i scenografię przedstawienia „Cyrk Bellmer” (2012)
– nagroda Prezydenta Miasta Katowice w dziedzinie kultury (2014)
– Złota Maska (sezonowa nagroda teatralna Województwa Śląskiego) w kategorii „nagroda specjalna” za reżyserię spektaklu „Nic. Szkice do Króla Leara” oraz osiągnięcia artystyczne Teatru A Part i Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Performatywnych A Part (2018)
– nagroda „Slobodan Milatović” dla najlepszego reżysera/autora  za spektakl „Four More” podczas Międzynarodowego Festiwalu Teatru Alternatywnego FIAT w Podgoricy w Czarnogórze „za reżyserski zabieg, aby wykorzystać symbiozę światła, muzyki, przestrzeni i kobiecego ciała do stworzenia niezwykłego doświadczenia niedoskonałości piękna” (2022)
– nominacja do Złotej Maski (sezonowej nagrody teatralnej Województwa Śląskiego) dla Teatru A Part w kategorii „nagroda specjalna” za „nagość która jest kostiumem” w przedstawieniu „Umarłam ze szczęścia” (2025)