Obłok Oorta jest gromną przestrzenią kosmiczną w granicach Układu Słonecznego, rozciągającą się między okalającym nasz układ planetarny pasem planetoid i kosmicznego gruzu, czyli pasem Kuipera a granicami oddziaływania grawitacyjnego Słońca. Ma promień ponad jednego roku świetlnego, czyli około stu tysięcy jednostek astronomicznych, co jest równe mniej więcej trylionowi kilometrów.
Mimo, że znany jest astronomom prawie od stulecia, wciąż uznawany jest za HIPOTETYCZNY, bo nigdy go nie zaobserwowano i nie udowodniono jego istnienia. Wnioskujemy o nim na podstawie myślenia analitycznego i obserwacji przelatujących w pobliżu Ziemi komet. To zdumiewające, że ta niedaleka przecież z punktu widzenia wielkości wszechświata oraz zaawansowanych w naszych czasach możliwości obserwacyjnych i badań kosmologicznych gigantyczna przestrzeń nieopodal Ziemi wciąż uznawana jest za hipotetyczną, choć dysponujemy niezbitymi dowodami na istnienie Czarnych Dziur, nieskończenie oddalonych mgławic i galaktyk, a nawet maleńkich planet podobnych do Ziemi gdzieś w bezmiarze kosmosu. W tym kontekście Obłok Oorta wydaje się być ciekawą metaforą naszej niedoskonałej kondycji ludzkiej, zagubienia i zbłąkanej percepcji. Zapatrzeni w dal, zafascynowani nierealnym, nieskończenie dalekim, nie znamy i nie do końca rozumiemy tego, co w gruncie rzeczy tuż obok i niedaleko.
OBŁOK OORTA to intymne przedstawienie solowe Aliny Bachary w reżyserii Marcina Hericha, w którym tytułowa hipotetyczna przestrzeń kosmiczna jawi się jako alegoria schronienia, osobistej Arkadii, marzenie o leżącej wydawałoby się niedaleko, na wyciągnięcie ręki, a niemożliwej i nieosiągalnej oazie życiowego spokoju, spełnienia i szczęścia.
Scenariusz, reżyseria, choreografia, światło: Marcin Herich
Współpraca nad scenariuszem i choreografią, występuje: Alina Bachara
Teksty: Alina Bachara i Marcin Herich
Współpraca przy aranżacji przestrzeni i realizacji światła: Cezary Kruszyna
Projekt i wykonanie kostiumu: Dorota Kleszcz
Muzyka: Darkstar, Paul Schütze, Social Interiors
W przedstawieniu wykorzystano nagrania materiałów edukacyjnych i popularnonaukowych, zaczerpnięte z zasobów Internetu.
W przedstawieniu wykorzystano oryginalne dźwięki zarejestrowane podczas misji Apollo 11, pochodzące z archiwum NASA.
W przedstawieniu wykorzystano utwór „Raindrops Keep Falling on my Head” w wykonaniu B.J. Thomasa.
Czas trwania spektaklu: 45 minut
Premiera: Teatr A Part, Katowice, 6 marca 2025
Spektakl został nagrodzony w konkursie TEATROGRANTY 2024, organizowanym przez Katowice Miasto Ogrodów. Instytucję Kultury im. Krystyny Bochenek.
PREZENTACJE
Teatr A Part, Katowice, 6, 7 i 9 marca 2025
Teatr A Part, Katowice, 21 marca 2025
Teatr A Part, Katowice, 7, 8 czerwca 2025 (Międzynarodowy Festiwal Sztuk Performatywnych A Part)
Teatr A Part, Katowice, 7 września 2025
Teatr A Part, Katowice, 27 września 2025 (Sztuka w Służbie Ducha i Ciała)
Poniżej Flaga Pokoju Świata autorstwa pastora Jamesa Williama van Kirka, z wpisaną weń wizualizacją Obłoku Oorta.
Zdjęcia: Maciej Dziaczko, Agnieszka Seidel-Kożuch
Otwórz galerię Zobacz wideo
